| Antybalistyczna Tarcza Busha |
|
|
|
| Íàïèñàë Administrator | |
| Monday, 28 January 2008 | |
|
FRONTPAGE_NO_TRANSLATION_AVAILABLE 22.05.2006. Powstanie i rozwój koncepcji budowy systemów obrony przeciwrakietowej jest zjawiskiem caÅ‚kowicie naturalnym. Tak jak najlepszÄ… ochronÄ… przed uderzeniem miecza byÅ‚o zasÅ‚oniÄ™cie siÄ™ tarczÄ…, tak i najprostszym sposobem ochrony przed atakiem rakietowym jest zniszczenie nadlatujÄ…cych pocisków, zanim osiÄ…gnÄ… one cel. Koncepcje te w najwiÄ™kszym stopniu rozwinęły siÄ™ w USA. Pierwszym tego rodzaju programem, który jednak nie doczekaÅ‚ siÄ™ realizacji byÅ‚a Strategiczna Inicjatywa Obronna (SDI – Strategic Defense Initiative). Przez pewien okres czasu wydawaÅ‚o siÄ™, iż wobec zakoÅ„czenia Zimnej Wojny i rozpadu ZSRR koncepcje budowy tarczy antyrakietowej caÅ‚kowicie odejdÄ… do lamusa. Tak siÄ™ jednak nie staÅ‚o. Wyraźnie ujawniÅ‚o siÄ™ zagrożenie ze strony tzw. paÅ„stw bandyckich, oczywiÅ›cie na znacznie mniejszÄ… skalÄ™. „Inaczej niż w czasie Zimnej Wojny, dziÅ› najwiÄ™ksze zagrożenie pochodzi nie ze strony tysiÄ™cy rakiet w rÄ™kach Sowietów, lecz od maÅ‚ej iloÅ›ci rakiet znajdujÄ…cych siÄ™ w nieodpowiedzialnych krajach, które majÄ… nuklearne aspiracje” – stwierdziÅ‚ prezydent George Bush w jednym ze swoich przemówieÅ„. Wydarzenia z 11 wrzeÅ›nia 2001 roku staÅ‚y siÄ™ nowym impulsem do rozwoju nowego programu – Narodowej Obrony Antyrakietowej (National Missile Defence – NMD). Celem programu jest zbudowanie systemu obrony przeciwrakietowej, który ochroniÅ‚by Stany Zjednoczone przed ograniczonym atakiem rakietami balistycznymi (takimi jak np. użyte przez Irak w Zatoce Perskiej rakiety typu Scud), przeprowadzonym przez wspomniane „paÅ„stwa bandyckie”. Jest to system tzw. II kategorii. Oznacza to, iż zakÅ‚ada on przechwycenie wrogich gÅ‚owic już po ich oddzieleniu siÄ™ od rakiety noÅ›nej. Systemy I kategorii zakÅ‚adajÄ… zniszczenie rakiety noÅ›nej wkrótce po starcie (takim system jest np. ABL – bÄ™dzie o nim mowa dalej). W zaÅ‚ożeniu system NMD ma skÅ‚adać siÄ™ z piÄ™ciu elementów. Przyjrzyjmy siÄ™ im kolejno, a nastÄ™pnie spróbujmy przeÅ›ledzić mechanizm ich wspólnego dziaÅ‚ania. Zasadniczym elementem NMD sÄ… pociski przechwytujÄ…ce (Ground Based Interceptors – GBIs). Zadaniem pocisku jest zniszczenie wrogiej rakiety balistycznej w wyniku bezpoÅ›redniego uderzenia (hit-to-kill), co ma mieć miejsce poza atmosferÄ… ziemskÄ…. Pocisk skÅ‚ada siÄ™ z dwóch zasadniczych elementów: silnika rakietowego na paliwo staÅ‚e i gÅ‚owicy przechwytujÄ…cej (Exoatmospheric Kill Vehicle – EKV). Naprowadzanie na cel odbywa siÄ™ za pomocÄ… wÅ‚asnych sensorów, jak i na podstawie informacji przekazywanych z ziemi. Program nie przewiduje użycia gÅ‚owic nuklearnych do niszczenia wrogich pocisków balistycznych. Drugim elementem jest system ZarzÄ…dzania, Dowodzenia i Kontroli (Battle Management, Command and Control – BMC2). Jest to kluczowy element NMD, jako że to wÅ‚aÅ›nie tu trafiajÄ… informacje o nadlatujÄ…cych pociskach, które nastÄ™pnie sÄ… przekazywane do wyrzutni pocisków przechwytujÄ…cych. Aby możliwe byÅ‚o przechwycenie wrogich rakiet konieczne jest zebranie dokÅ‚adnych informacji na ich temat (skÄ…d zostaÅ‚y wystrzelone, gdzie i z jakÄ… prÄ™dkoÅ›ciÄ… lecÄ…, itp.). Chodzi wiÄ™c o wykrycie i Å›ledzenie odpalonych pocisków oraz przekazywanie (w czasie rzeczywistym) informacji do wspomnianego wyżej BMC2. Do tego sÅ‚użyć majÄ… dwa typy radarów: UnowoczeÅ›nione Radary Wczesnego Ostrzegania (Upgraded Early Warning Radars – UEWRs) oraz radary pozwalajÄ…ce na dokÅ‚adne Å›ledzenie wrogich pocisków balistycznych (X-band / Ground Based Radars – XBR). Ostatnim elementem sÄ… satelity systemu wczesnego ostrzegania umieszczone na orbitach geostacjonarnych. Program NMD zakÅ‚ada rozmieszczenie satelitów nowego typu, dziaÅ‚ajÄ…cych w podczerwieni, które pozwolÄ… na dokÅ‚adniejsze wykrywanie odpaleÅ„ pocisków balistycznych (Space Based Infrared System – SBIRS). PrzeÅ›ledźmy teraz mechanizm dziaÅ‚ania systemu NMD. „PaÅ„stwo bandyckie” odpala pocisk balistyczny, chcÄ…c zaatakować terytorium USA. Wkrótce po odpaleniu, pocisk jest wykrywany przez satelity (SBIRS) oraz radary wczesnego ostrzegania (UEWR). NastÄ™pnie Å›ledzenie pocisku przejmujÄ… radary XBR, które dokÅ‚adnie namierzajÄ… zarówno wrogie gÅ‚owice jak i makiety, majÄ…ce zmylić pociski przechwytujÄ…ce. Informacje przekazywane sÄ… do centrum dowodzenia (BMC2). NastÄ™pnie zostajÄ… odpalone pociski przechwytujÄ…ce (GBI), które wykorzystujÄ…c wczeÅ›niej otrzymane informacje nakierowujÄ… siÄ™ na cel. UżywajÄ…c zarówno wÅ‚asnych sensorów, jak i informacji przekazywanych z ziemi pociski odróżniajÄ… gÅ‚owice bojowe od makiet. Pocisk przechwytujÄ…ce manewruje i ostatecznie uderza w nieprzyjacielskÄ… gÅ‚owicÄ™ powodujÄ…c jej zniszczenie. OczywiÅ›cie sytuacja znacznie komplikuje siÄ™, jeżeli mamy do czynienia z wiÄ™cej niż jednÄ… rakietÄ… balistycznÄ…, lub jeżeli przeciwnik używa pocisków wielogÅ‚owicowych. Plan budowy zakÅ‚ada rozmieszczenie łącznie 250 pocisków przechwytujÄ…cych w dwóch bazach (po 125 w każdej). Jedna z baz ma znajdować siÄ™ na Alasce, druga zaÅ› w Grand Forks na terenie stanu PóÅ‚nocna Dakota. Budowa caÅ‚ego systemu ma zostać zakoÅ„czona w latach 2010 – 2015. Elementem uzupeÅ‚niajÄ…cym program NMD jest program budowy flotylli samolotów posiadajÄ…cych na pokÅ‚adzie lasery zdolne strÄ…cać wrogie pociski balistyczne jeszcze w fazie lotu silnikowego rakiety noÅ›nej nad obszarem odpalenia (ABL – Airbone Laser). Lasery majÄ… być montowane na pokÅ‚adach zmodyfikowanych samolotów Boeing 747 – 400 (noszÄ…cych oznaczenie YAL – 1A). Pierwszy samolot z tej serii odbyÅ‚ swój pierwszy lot w grudniu 2004 roku z bazy Edwards w Kalifornii. AmerykaÅ„skie SiÅ‚y Powietrzne planujÄ… budowÄ™ siedmiu samolotów tego typu i ich wprowadzenie do sÅ‚użby w 2008 roku (choć i w tym przypadku należy spodziewać siÄ™ opóźnieÅ„ w realizacji programu). System jest jeszcze daleki od doskonaÅ‚oÅ›ci i wymaga dalszych badaÅ„. Sprawa budowy tarczy antyrakietowej trafiÅ‚a na czoÅ‚ówki polskich gazet po ujawnieniu na poczÄ…tku listopada informacji o negocjacjach z rzÄ…dem amerykaÅ„skim na temat umieszczenia jednej z baz pocisków przechwytujÄ…cych (GBI) na terenie Polski. Premier Kazimierz Marcinkiewicz oÅ›wiadczyÅ‚, iż nie zapadÅ‚y jak dotÄ…d żadne decyzje w tej sprawie. Warto jednak przyjrzeć siÄ™ ewentualnym konsekwencjom zainstalowania takiej bazy na terenie naszego kraju. Na pewno program budowy NMD nie jest wymierzony w RosjÄ™, gdyż obejmuje zbyt małą liczbÄ™ pocisków przechwytujÄ…cych (a Rosja dysponuje kilkoma tysiÄ…cami gÅ‚owic nuklearnych). System NMD mógÅ‚by być przydatny do obrony przed atakiem ze strony takich paÅ„stw jak Korea PóÅ‚nocna, Iran czy Syria. Bez wÄ…tpienia budowa bazy pocisków przechwytujÄ…cych lub innych instalacji (np. radarów wczesnego ostrzegania) wzmocniÅ‚aby strategiczne partnerstwo Polski ze Stanami Zjednoczonymi, ale takie rozwiÄ…zanie niesie za soba także pewne zagrożenia. Z jednej strony jest to zagrożenie ze strony organizacji terrorystycznych (takich jak al – Kaida), z drugiej zaÅ› strony nasuwa siÄ™ pytanie, czy Polska sama nie stanie siÄ™ celem ataku nuklearnego? RozwiÄ…zaniem tego ostatniego problemu byÅ‚oby rozmieszczenie na terytorium Polski pocisków taktycznych typu THAAD (Theater High – Altitude Area Defense) i Patriot. Pierwszy z nich jest jeszcze w fazie testów i w zaÅ‚ożeniu ma zwalczać nieprzyjacielskie pociski na wysokoÅ›ci do 150 km, drugi zaÅ› wykazaÅ‚ siÄ™ dużą skutecznoÅ›ciÄ… w czasie obu konfliktów w Zatoce Perskiej (obejmuje zwalczanie pocisków na wysokoÅ›ci do 25 km). Dodatkowym elementem wspierajÄ…cym byÅ‚by też wspominany wczeÅ›niej system ABL. Co do zagrożenia terrorystycznego – zapewne USA zapewniÅ‚yby swojej bazie odpowiedniÄ… ochronÄ™. Należy stwierdzić, że na budowie bazy w Polsce skorzystaÅ‚aby także i Polska gospodarka (spójrzmy chociażby na korzyÅ›ci jakie odnoszÄ… Niemcy w zwiÄ…zku ze stacjonowaniem wojsk USA na ich terytorium). Trudno w chwili obecnej czy i kiedy Polska stanie siÄ™ częściÄ… tarczy antyrakietowej i jakie bÄ™dzie to miaÅ‚o konsekwencje dla naszego kraju. Bez wÄ…tpienia wszelkie pochopne decyzje sÄ… tutaj bardzo niewskazane i mogÄ… przynieść wiÄ™cej szkody niż pożytku. Należy brać też pod uwagÄ™ stanowisko krajów UE oraz Rosji. Nie wiadomo czy i jak wpÅ‚ynęłoby na ich stanowisko objÄ™cie także obszarów tych paÅ„stw programem tarczy antyrakietowej i czy jest to wykonalne z technicznego punktu widzenia. Trudno wyobrazić sobie zgodÄ™ Rosji na zlokalizowanie na jej terytorium jakichkolwiek instalacji amerykaÅ„skich, a i paÅ„stwa europejskie raczej nie sÄ… entuzjastycznie nastawione do programu NMD. USA nie zaniechajÄ… raczej programu budowy tarczy antyrakietowej, gdyż ani Iran ani Korea PóÅ‚nocna nie wykazujÄ… gotowoÅ›ci do rezygnacji z wÅ‚asnych programów nuklearnych. Z drugiej strony wielu ekspertów (także z krÄ™gów wojskowych w USA) zawraca uwagÄ™, że budowa NMD to próba obrony przed zagrożeniem, które tak naprawdÄ™ nie istnieje i nie wiadomo czy kiedykolwiek bÄ™dziemy mieć z nim do czynienia. Z pewnoÅ›ciÄ… sprawa ta bÄ™dzie nadal budzić kontrowersje, i to nie tylko w USA. Dariusz Materniak http://www.psz.pl Na podstawie: www.fas.org
|
| < Ïðåä. | Ñëåä. > |
|---|
Nowości
- Irish anti-missile shield activist living in Poland deported from U.S.
- Irlandzki aktywista deportowany z USA do Warszawy za zniszczenie samolotu armii USA mimo uniewinnien
- Prezydenci Rosji i USA spotkali siÄ™ w Soczi: Tarcza dogadana?
- Irish anti-missile shield activist living in Poland deported from U.S.
- Peaceful Demo. in Poland Against US Missile Base Ends In Police Brutality

Osoby planujące udział w wydarzeniach związanych z dniem protestu przeciwko Tarczy Antyrakietowej prosimy o zachowanie zasady NO LOGO. 








