Historia

Amerykański system obrony przeciwrakietowej (z ang. Missile Defense) to złożony system obrony powietrznej, który służy wykrywaniu i przechwytywaniu rakiet ofensywnych. Jego historia sięga roku 1957, kiedy Związek Radziecki wystrzelił w kosmos pierwszego sztucznego satelitę; nasiliło to starania USA do osiągnięcia przewagi strategicznej nad ZSRR. W latach 80. Ronald Reagan ogłosił koncepcję tzw. wojen gwiezdnych, która zakładała budowę systemu naziemnych wyrzutni antyrakiet z ładunkiem atomowym i dział laserowych umieszczonych w kosmosie. W ten sposób zerwano z doktryną wzajemnego zniszczenia, zgodnie z którą zarówno USA, jak i Związek Radziecki miały powstrzymywać się przed atakiem, ponieważ przyniósłby on zagładę obu stronom konfliktu. Dzięki skutecznemu systemowi obrony przeciwrakietowej wróg, pozbawiony możliwości kontruderzenia, byłby całkowicie bezbronny. Do tego pomysłu z powrócił kilka lat temu George W. Bush: w 2002 Stany Zjednoczone wypowiedziały traktat (Anti-Ballistic Missile Treaty), który ograniczał rozwój systemów przeciwrakietowych, co otworzyło drzwi do umieszczania amerykańskich wyrzutni w dowolnym miejscu na świecie.

Składniki systemu

Amerykański system obrony przeciwrakietowej ma składać się z wyrzutni pocisków, przechwytujących rakiety w początkowej, środkowej lub końcowej fazie lotu, umieszczonych na morzu, lądzie i w powietrzu oraz z dział laserowych samolotu Boeing 747. W przyszłości system ten, złożony z elementów stacjonarnych i ruchomych, miałby objąć cały świat.
Obecnie działają tylko te części systemu, które mają służyć do przechwytywania rakiet w środkowej i końcowej fazie lotu. Wyrzutnie i radary rozlokowano do tej pory na Alasce, w Kaliforni, w Wielkiej Brytanii oraz na Pacyfiku.
Kluczową rolę w systemie antyrakietowym pełnią pociski służące do przechwytywania rakiet w środkowej fazie lotu. Jest to najdłuższy etap lotu (trwa do 20 minut) i ławo w jego trakcie monitorować ruch rakiet nieprzyjaciela, co zwiększa szansę ich zestrzelenia. W Polsce miałoby zostać umieszczone stanowisko rakiet przechwytujących (Ground Based Interceptor), które jest elementem tego systemu.

Jak miałaby działać antyrakieta?

Rakieta przechwytująca składa się z rakiety na paliwo stałe (booster) i działającego poza ziemską atmosferą pocisku nazywanego „pojazdem-zabójcą” (kill vehicle). Po wyniesieniu w egzosferę, czyli powyżej 500 km nad powierzchnię Ziemi, pocisk przechwytujący oddzielałby się od rakiety i za pomocą elektrooptycznych wykrywaczy lokalizowałby rakietę przeciwnika, odróżniając ją od wabików, czyli obiektów mających zmylić obronę. Po wykryciu celu, pocisk uderzałby w rakietę niszcząc ją jedynie swoją energią kinetyczną.

Czy system przechwytywania rakiet jest skuteczny?

Wszystko wskazuje na to, że (jeszcze) nie. Biorąc pod uwagę możliwe zagrożenia, można powiedzieć – na szczęście nie. Na dwanaście testów naziemnego systemu przechwytywania rakiet w środkowej fazie lotu (którego częścią miałaby być polska wyrzutnia), połowa zakończyła się porażką. Wydaje się, że Stany Zjednoczone nie rozwijają systemu obrony przeciwrakietowej dlatego, że jest on skuteczny, lecz z powodu silnej politycznej presji ze strony Białego Domu i firm zabiegających o kontrakty na zbrojenia. Tak czy inaczej, nie można wykluczyć możliwości, że przy obecnych nakładach na obronę przeciwrakietową, Stany Zjednoczone w końcu osiągną swój cel. Jeśli tak się stanie, żadne państwo na świecie nie będzie w stanie obronić się przed atakiem Ameryki, która w dowolnym momencie mogłaby neutralizować „dostrzegane zagrożenie”, czyli bronić swoich interesów bez konieczności liczenia się z jakimkolwiek sprzeciwem.

Michał Augustyn

http://www.tarcza-antyrakietowa.pl 

Źródła

1. Angielska Wikipedia: hasła Missile Defense, Strategic Defense Initiative, Mutual Assured Destruction, Anti-Ballistic Missile Treaty, Ground-Based Midcourse Defense,
2. Tomek Zięba, Tarcza antyrakietowa – czym jest? Część I, Dyplomacja.org, 09.05.2007.
3. Stanisław Koziej, Tarcza nad Polską, Polska Zbrojna, 30.07.2002.
4. Ground Based Interceptor (GBI), Federation of American Scientists, 05.08.2000.
5. Amerykański system obrony przeciwrakietowej. Pytania i odpowiedzi, wspólny dokument MON, BBN i MSZ, 10.05.2007.